Otro poema, esta vez escrito ahora mismo, en un breve momento libre. Un poema que significa mucho, aunque es sencillo. Tomemos las buenas decisiones en la vida, caminemos hacia donde sea correcto, que ya somos mayores (algunos más que otros... Ivan? Alexis? Antonio? jeje). Ya que son vuestros cumpleaños, y que alguna vez habéis leído este blog, os lo "dedico".Otro camino que no lleva más que a su origen.
Transeúntes andan esos pasos que ellos creen
que conducen hacia otros lugares.
Palabras que no significan,
apenas suenan.
Ingenuidad.
Allí estoy yo con mi cámara de fotos
y esa sonrisa que cuesta reconocer.
Soledad.
Hundo mi mirada
bajo viejos retales de lo que un día caminé
y que me han permitido seguir anclado
aquí,
donde se bifurcan mis decisiones.
Un camino se abre,
un trozo de la verdad eterna,
pasos hacia la vida.
Otra forma de mirar.
Compañía. Compañía genuína.
2 comentarios:
justiment avui capvespre estava pensant quan publicaries una nova entrada, i bingo! telepatía a tope, jeje.
m'agrada es poema... esperança total =)
un beso crack!
Que bonic! La fot la has hecho tu? Ya veras la SGAE!
Publicar un comentario en la entrada